نمایش یک نتیجه

مرتب سازی بر اساس:
  • کاوش در گذشته: داستانی درباره‌ی یک ماجراجویی باستان‌شناسی توسط: ۵۰,۰۰۰ ریال
     ، شیوه‌های گردآوری اطلاعات و آثار، فهرست‌برداری و نگه‌داری یافته‌ها آشنا می‌شوند. آنها متوجه می‌شوند که در پژوهش‌های باستان‌شناسی همان روش‌هایی استفاده می‌شود که دانشمندان در دیگر رشته‌های علمی به کار می‌برند.دو نوجوان کنجکاو این داستان با کندوکاو در آثار به جا مانده از یک خانواده موفق می‌شوند بخشی از گذشته شهرشان را که از یاد همه رفته است به مردم بشناسانند. در این کندوکاو آنها با همه‌ی روش‌های علمی باستان‌شناسی از تهیه نقشه گرفته تا روش کاوش 

     

  • کمی بزرگتر از تمام کائنات توسط: ۱۸۰,۰۰۰ ریال

    فرناندو پـه ­سوآ، شاخص ­ترین چهره­ ی ادبیات معاصر پرتغال در قرنی که گذشت، شعرهایش را اغلب با سه نام مستعار می­نوشت و گاهاً منتشر می­ کرد. چهره­هایی متشخّص که هر یک گذران و روزگار، عقاید و آراء و اشتغالات و خصوصاً شیوه ­ی شاعری و حتا دست­خط خاص خود را داشتند. گزیده­ ی حاضر نیز شامل بیش از ۱۰۰ شعر از تمامی «ایشان» است. بسیاری شعر پـه­ سوآ را شعری زمزمه­ گر و رازورزانه، و برخی او را از پیشگامان زودرس شعر پسامدرن (و حتّا سوررئالیستی) دانسته ­اند.

     

     

    فهرست

    پیش خوانی

    حال شمار

    ۲۹ شعر از آلبرتو کائیرو

    ۲۸ شعر از ریکاردو ریس

    ۱۹ شعر از آلوارو دو کامپوس

    ۳۳ شعر از شخص فرناندو په سوآ

    پس خوانی

  • کندوکاوی در گذشته: کاوش در محوطه‌های باستانی توسط: ۵۰,۰۰۰ ریال

    کاوش در مکان‌هایی که هزاران سال پیش مردمانی در آنجا زندگی می‌کرده‌اند و یافتن بقایای زندگی آنها همیشه موضوعی وسوسه‌انگیز است. این کتاب شما را با روش‌ها و فرآیندهای صحیح کاوش‌های باستان‌شناسی، نقش و وظایف اعضای گروه‌های باستان‌شناسی آشنا می‌کند.

  • گزاره های پیوست توسط: ۲۱۰,۰۰۰ ریال

    در این کتاب  آثار برتر شاعران معاصر ایران توسط شاعر سرشناس،علی باباچاهی، گرداوری شده است. این کتاب بر آن است تا خواننده را در متن جریان های شعر امروز ایران قرار دهد و نیز ارائه ی آثار جدید شاعرانی باشد که پیشتر اشعار دیگر آنها در کتاب گزاره های منفرد توسط همین نشر به چاپ رسیده است. افزون بر این، برخی از شاعران دهه ی هشتاد یا غیر هشتادی که شعرشان در این دهه تکان محسوسی خورده است، زیر عنوان‌های مختلفی به این کتاب راه یافته‌اند. سر فصل‌های این کتاب مبنایی تاریخی دارند؛ تاریخی غیر خطی؛ از نیما شروع می ‌شود و به شعر امروز می‌رسد. اما در این فواصل، حضور شاعران نسل ‌های جدید، تصور خطی بودن مبنای تاریخی کتاب را باطل می‌کنند. سر‌فصل‌های کتاب همه از اشعار نیما بر گرفته شده و با شرحی مختصر همراه است که «چرایی» و «چیستی» شکل بندی این کتاب را توضیح می‌دهد. این کتاب می تواند مرجع قابل‌قبولی برای بررسی تحولات شعر فارسی در دهه های اخیر شمرده شود.

  • مانیفست فلسفه ۱ و ۲ توسط: ۱۶۵,۰۰۰ ریال

    کتاب حاضر متشکل از دو کتاب است که بدیو با فاصله‌ای چندین ساله منتشر کرده است. هر دو کتاب دفاعیه‌ای است از فلسفه در برابر گفتمان رایجِ به پایان رسیدن دوران فلسفه.

     

    فهرست

     

    یادداشت مترجم

    مانیفست اول

    امکان

    شرط ها

    مدرنیته

    هایدگر چنان که رایج است

    نیهیلیسم

    دوخت ها

    عصر شاعران

    رخدادها

    پرسش ها

    ژست افلاطونی

    ژنریک

     

     

     

     

    مانیفیست دوم

    مقدمه

    رئوس مطلب

    عقیده

    ظهور

    تمایز گذاری

    وجود

    وجود فلسفه

    جهش

    حلول

    سوژگیدن

    ایده شوندگی

    نتیجه

    یادداشت ها

    پیوست ها

     

  • ماه عسل توسط: ۳۰,۰۰۰ ریال

    "چزاره پاوزه" در ۹ سپتامبر ۱۹۰۸ در "سان استفانو بلبو"، واقع برتپه های جنوب شرق "تورین" به دنیـــا آمد، او تمام زندگیش را وقف عشق ورزی به زادگاهـــش میکند، عشقــــی که در تمامی آثارش آشکار است. چزاره کودکی یتیم، منزوی و شیفته کتاب بود. بعـــد از کمی تعلیم دیدگی شروع به ترجمه آثار مولفان انگلیسی و آمریکایی چون "ملوین"، "جویس"، "دفو"، "دیکنز" و یا "داس پاسوس" می‌کـند.
    او درخانواده‌ای متوسط به پایین با پیشینه‌ای روستایی چشم به جهان گشود و خانواده‌اش گرچه ساکن شهر تورین بود، لیکن چزاره هرگز رشته الفت خود با زندگی روستایی را ازهم نگسست. در جوار خانواده زندگی کرد وپس ازمرگ والدین عمر خود را یکسر درکنار خانواده خواهرش سرکرد.درسال ۱۹۳۰، پس از فارغ التحصیل شدن از دانشگاه تورین، چزاره که تز خود را به والت وایتمن، شاعر آمریکایی، اختصاص داده بود، به ترجمه رمان‌های آمریکایی همت گماشت وهم‌زمان به فعالیت درچاپخانه انودی مشغول شد.
    پنج سال بعد، یعنی به سال ۱۹۳۵، به همراه تنی چند از اعضای گروه ضد فاشیستی دستگیر واز حزب فاشیست که سه سال پیش بدان ملحق شده بود، اخراج گردید. متعاقب آن، تن به تبعیدی سه ساله در جنوب ایتالیا داد ودرآن‌جا بود که نخستین داستان‌های کوتاه خود را به رشته تحریر درآورد. اما یک سال بعد، یعنی درسال ۱۹۳۶، پس از درخواست عفو و بخشودگی، مجددا به تورین بازگشت و کار ترجمه را ازسر گرفت.
    سال ۱۹۳۸ زمانی بود که چزاره تمام وقت خود را به کار درچاپخانه انودی می‌گذراند. این بود که هیچ تمایلی به شرکت در جنگ یا پیوستن به جبهه مقاومت از خود نشان نداد. سال ۱۹۴۵ سال عضویت او درحزب کمونیست ایتالیا بود.او اغلب سال‌های آخر جنگ به همراه خانواده خواهرش در پناه تپه‌ای در زادگاهش کنج عزلت گزید. درآوریل ۱۹۴۵ به اتفاق خانواده، پای در رکاب رجعت به تورین نهاد.
    دربرهه‌ای از زمان که استیلای حزب فاشیست عرصه را برای فعالیت خلاقانه ادبی تنگ کرده بود، یعنی درفواصل دهه‌های ۳۰ تا ۴۰، وی ترجمه را وجه همت خود ساخت وبسیاری از نویسندگان مدرن آمریکایی و انگلیسی را به جامعه ایتالیا معرفی کرد. آثار خود وی غالبا درسال‌های پس از جنگ دوم جهانی تا زمان مرگش که در ۴۱ سالگی با ارتکاب به خودکشی حادث شد، امکان ظهور یافت. برخی از این آثار نیز پس از مرگ نویسنده منتشر شدند. ارزنده‌ترین آثار به جامانده ازاو عبارتند از: گفتگو با لوکو (۱۹۴۷) که گفتگوی شاعرانه‌ایست در خصوص اوضاع واحوال آدمی و داستان ماه وآتشها (۱۹۵۰) به همراه نشریه‌ای تحت عنوان مهارت زندگی (۱۹۵۲).
    چزاره پاوزه چهره ادبی برجسته‌ای در ایتالیای پس از جنگ دوم جهانی به شمارمی‌رود. وی کسی‌ست که از رهگذر ترجمه‌هایش موجبات تاثیرپذیری جامعه ادب ایتالیا را از ادبیات آمریکا فراهم ساخت؛ همچنین خود او شدیدا تحت تاثیر آراء ملوین شاعر آمریکایی بود.
    برتافتگی وی ازجرگه فاشیست‌ها وبعدها زندانی شدنش، تجاربی بودند که درجای جای نوشته‌هایش متبلور شده‌اند؛ نوشته‌هایی که یکسر آکنده از دغدغه منازعات اجتماعی بوده و از احساس همدردی که او در قبال مظلومان وستمدیدگان داشت، حکایت می‌کند.
    مضامینی که وی به کرات در رمان‌هایش دنبال کرده، معرف جستجویی‌ست که انسان شهرنشین، انسان گرفتار در زنجیره‌ای از شرایط دائما متزلزل، برای رسیدن به دوام وثبات، بی‌وقفه با آن دست به گریبان است.
    اقدام به نوشــتن روز نشریه‌ای با عنوان "مهارت زندگی "می‌کند که بعد از مرگش منتشر می‌شود. ازسال ۱۹۳۶به بعــد یکی از اعضــای مهــم خانه بزرگ نشــر "تورین"، "انودی"، میشــــود. در همان سال مجموعه شعری تحت عنوان " رنج خستگی " منتشر میکند که چندان مورد توجه واقع نمیشـــود . بعد از جنگ به عضویت حزب کمونیست درآمده و در "یونیتا" به طور مرتب به نگارش میپردازد. دوران بعد از جنگ دورانی مناسب بود: او به نشـــر اندیشه‌ای درباره اســـطوره های بزرگ ادبیات یونانـی ولاتینـــــی (هیـومنیته ) میپردازد، "گفتگـوهایی با لوکـو" و "همکلاسی"، تاریخ یک تعلیم سیاسی و احساسـی در سال ۱۹۴۷ به شمارمی‌رود . "قبل ازآوازخوانی خروس " که سال بعــد منتشـــر میشـود، مجموعــه ایست حاوی چند داستــان از جمله "زنــدان "، الهام گرفته از اقامت اجباری او و" خانه‌ای بر روی تپه"که تجسم گر "مقاومت" در"پیه مون" است. "تابستان زیبا"، در سال ۱۹۴۹، مشتمل است بر سه رمان کوتاه که در آنها شب زنده داریهای طولانی توصیف میشود که طی آنها شخصیتـها به سیاحت در شهر و تپه‌ها میپردازند و همواره لحظه خداحافظی را به تاخیر انداخته و تا سپیده دم با هم میمانند، این بیدارمانی و شب زنده داری نیست مگر امیدواری به امری محال. آخرین کتابــش "ماه وآتشها" توصیفگر داستان بازگشت جنگ‌زده‌ای ترخیــص شده ازدرمانگاهی دولتی به کشور زادگاهش است، کتابـی ترسیم‌گر آخرین اثر موشکافانه اش . "چزاره پاوزه " در ۲۷ اوت ۱۹۵۰ در "تورین "خود کشی می‌کنـد، این حس که قوه ناطقه را یارای ترجمـــــان حقیقت حیات نیســت، نابودش می‌کـند.

    "چزاره پاوزه" در انزوا وعذاب جذبه درک بی‌پایانی جهان، اثری غنی، اندوه بار و شاعرانه، با فصاحتی زیبا و بی‌نظیر بر جای می‌گذارد.

    از پاوزه آثار: قبل ازآوازخوانی خروس، همکلاسی، مهارت زندگی، ماه وآتش‌ها، دنباله، دریاکنار، تابستان زیبا، رنج خستگی، مرگ خواهد آمد و برسرت سایه خواهد افکند، اشعاررنگارنگ و سلام مازی نو منتشر شده است.

    دستگیری ومحکومیت- جنگ درایتالیا
    پاوزه که به محفل‌های ضد فاشیستی رفت وآمد می‌کرد، عاقبت درسال ۱۹۵۴ دستگیر و به اتهام دریافت نامه‌هایی از یک زندانی سیاسی محاکمه گردید. پس ازسپری کردن چند صباحی در زندان، او را به کنفینو واقع درجنوب ایتالیا فرستادند که تبعیدی برای وی محسوب می‌شد. محکومیتی معمول برای آنان که مرتکب جرایم جزئی سیاسی شده بودند. (سرنوشت کارلو لویی نیز که از اهالی تورین بود ازهمین قرار بود.) او یک سال بعداز تبعید به تورین بازگشت ودر هیات یک ویراستار ومترجم در مطبعه انودی که وابسته به حزب کمونیست بوده، به فعالیت پرداخت.
    زمانی که در رم اقامت داشت، به خدمت درارتش فاشیست فراخوانده شد. لیکن به علت ابتال به عارضه آسم به مدت شش ماه در بیمارستان نظامی بستری بود. بازگشت او به تورین مقارن با زمانی بود که ارتش آلمان خیابانهای شهر را اشغال کرده وبسیاری از دوستان وی برای انجام نبردهای پارتیزانی از شهر متواری شده بودند. پاوزه هم به جانب تپه‌های اطراف سرالونگا دی‌کرا درمجاورت کاساله مون فراتو گریخت وهیچ دخالتی در جنگ‌های مسلحانه‌ای که درآن ناحیه رخ داد، نکرد.

    پس ازجنگ دوم جهانی
    پس از فروکش کردن شعله‌های جنگ، پاوزه به حزب کمونیست ایتالیا ملحق شده و به فعالیت در روزنامه حزب موسوم به لونیتا پرداخت. حجم زیادی ازآثارش را درهمین دوره به چاپ رساند. درسال‌های واپسین عمر، زادگاهش، منطقه لوالنگ را که ساحل آرامش وخلسه او بود، پاتوق خود قرار داده بود، بااین همه ناکامی‌های مکرر درعشق (کنستانس دولینگ که آخرین داستان پاوزه به او پیشکش شده) درکنار سرخوردگی‌های سیاسی، او را به سمت انتحار سوق داد که با مصرف بیش از اندازه داروی خواب آور در سال ۱۹۵۰ حادث شد. یعنی همان سالی که به بهانه انتشار مجموعه داستان معروف لابللا استاته، مفتخر به دریافت جایزه استرگا شده بود.
    لسلی فیدلر در باب مرگ پاوزه چنین می‌نویسد: … مرگ او برای جامعه ایتالیا به همان اندازه گران است که فقدان هارت کرین برای ما، مفهومی که به آثار و کردار شاعر، که خود نمادی از ادبیات یک دوره است مربوط می‌شود. نحوه خودکشی او که در اتاق مهمانخانه‌ای رخ می‌دهد، تقلیدی است واضح ازآخرین صحنه یکی از آثارش به نام: تنها درمیان زنان که کتاب ماقبل آخر اوست.
    واپسین نوشته‌اش تحت عنوان ماه و آتش‌ها به سال ۱۹۵۰ درایتالیا منتشر و دو سال بعد یعنی درسال ۱۹۵۲ توسط لوئیس سینکلر به انگلیسی برگردانده شد.

    مضامین داستان‌های پاوزه
    انزوای فرد، خیانت:
    قهرمان (شخصیت محوری) متداول درآثار پاوزه، فردی است تنها، که این تنهایی را یا به اختیار برگزیده یا این‌که به جبر براو تحمیل شده است. ارتباط این شخصیت با زنان ومردان، پیوندی است موقتی و سطحی. شاید این قهرمان بی‌علاقه به برقراری ارتباط با دیگران نباشد اما غالبا با خیانت به آرمان‌ها و دوستان خود، رشته‌های پیوند ازهم می‌گسلد. مثال در داستان "زندان" تبعیدی سیاسی که ساکن روستایی درجنوب ایتالیاست، یادداشتی مبتنی برتشکیل جلسه، از تبعیدی دیگری که درنزدیکی وی زندگی می‌کند، دریافت می‌دارد، قهرمان داستان دراین‌جا نه تنها وقعی به درخواست او نمی‌نهد بلکه ازملاقات با وی نیز امتناع می‌ورزد. عنوانی هم که برای مجموعه داستانی خود یعنی "قبل از آن‌که خروس آوازخوانی کند" انتخاب کرده، تلمیحی است به خیانتی که پیتر(شمعون) به مسیح روا می‌دارد.النگ منطقه‌ای است که چزاره تعطیلات تابستانی‌اش را، زمانی که هنوز پسرکی بیش نبود، درآن می‌گذراند؛ سرزمینی که شاعر عمیقا بدان دل بسته بود. سرزمینی باتپه‌های گرد، پوشیده از درختان تاک، جایی که شاعر آن را به معنای واقعی کلمه، موطن خویش می‌دانست. با این وجود مصائب و درد و رنج زندگی روستائیان را که ازراه زراعت امرار معاش می‌کردند، باتمام وجود درک می‌کرد. درهمین ناحیه بود که درگیری‌های سختی میان قوای آلمان نازی و پارتیزان‌ها به وقوع پیوست. واین سرزمین به بخشی از حافظه اساطیری او مبدل شد.
    در داستان ماه وآتش‌ها، شخصیت اصلی داستان، خاطره مشروب خوردن خود در یکی از میخانه‌های آمریکا را شرح می‌دهد. مردی وارد میخانه می‌شود، وقهرمان داستان از طرز راه رفتن ونگاه کردن تازه وارد، درمی‌یابد که او اهل دره‌های النگ است و به زبان محلی چیزی به این مضمون به او می‌گوید که یک بطری از شراب محلی آنها ازهر آبجویی گواراتر است.
    او پس از گذراندن چند سالی درآمریکا، به روستای زادگاهش باز می‌گردد و به همراه دوستی که درآن‌جا ماندگار شده بود سراغ از النگ می‌گیرد. آن‌گاه درمی‌یابد که اغلب هم‌قطارانش درشرایطی رقت‌بار چشم ازجهان فروبسته‌اند، برخی درلباس پارتیزانی با سلاح نازی‌ها قلع وقمع شده وآن مناظر دل‌انگیز محلی به تصور این‌که ماوای فاشیست‌ها است، توسط پارتیزان‌ها نابود گشته‌اند.

    دل‌مشغولی‌ها و درونمایه‌ها
    بی شک پاوزه در بین نویسندگان نسل خود درایتالیا، فرهیخته‌ترین و جهانی‌ترین چهره به حساب می‌آمد؛ شخصیتی محبوب، درونگر و دست به گریبان با انواع نامالایمات عصبی. شاعری که هرگاه از تجارب ارزشمند زندگانی‌اش سخن می‌گفت، پیوسته از تجربه آشنایی‌اش با ادبیات آمریکا ومفهوم اسطوره یاد می‌کرد، مفهومی که به طرزی فزاینده بر گستره آثارش سایه افکنده است؛ اساسا اندیشه بازگشت به گذشته که هنرمند می‌بایست بدان جامه عمل می‌پوشاند، به همراه گنجینه‌ای از خاطرات وی، هردو نقشی به سزا در رهیافت ادبی او ایفا می‌کردند. اعتقاد شخصی شاعر براین بود که وی ایده مورد نظر خود را در اسطوره یافته است. بی‌شک درونمایه ومضمون اصلی آثار وی راکنکاش پیرامون مفهوم انزوا وابعاد مختلف آن تشکیل می‌دهد.
    تاریخ نشر آثار چزاره غالبا مطابقتی با زمان نگارش آنها ندارد. همچنین شیوه نشر آثار نیز با توجه به این‌که بسیاری از داستان‌های کوتاه وی در قالب مجموعه داستان انتشار یافته‌اند، لزوما متضمن طرح یا شالوده‌ای درونی ناست. آثار وی را شاید بتوان به تعبیر گوته‌ای، درحکم قطعه‌هایی ازیک اعتراف بزرگ قلمداد کرد که هیچ‌گونه اضطرار یا امکانی برای ردیابی شیوه‌ای منسجم ومنظم درآن وجود ندارد. تمام دست‌نوشته‌های او که به سیاق فوگ آزاد، به نگارش درآمده‌اند، بر مدار درونمایه‌ای مشابه می‌گردند، چرا که وی براین باور بود که هر نویسنده صاحب سبکی، آشکارا دارای نوعی یک‌نواختی سبک است، چندان که درتمام صفحاتش نشانه‌ای مکرر و رشته‌ای محکم از تخیل وجود
    دارد که ناهمگون‌ترین چیزها را به چهره‌ها وموقعیت‌هایی مبدل می‌سازد که تقریبا همیشه یکسان و مشابه‌اند.

    آثار شعری پاوزه
    پاوزه حرفه ادبی خود را با شعر آغاز کرد. وی بر آن بود تا اثری توصیفی وعینی (آبژکتیو) از موقعیتی روایی به دست دهد (پوئزیا راکونتو). اما بعدها به سبک توصیف ایماژ گرایش یافت وآخرالامر خود را مجاب به سرایش شعری نمود که قابل تقلیل به یک توصیف صرف نباشد. ازاین رو، به بیان خود شاعر، شعر ضد غنایی دفتر لاوراره استانکا ۱۹۳۶، وصف عینی مشاهدات شاعر درعالم هشیاری است. وی با اتخاذ سبکی معلق میان تک گویی درونی و گفتار غیرمستقیم آزاد آن هم به زبانی قریب به گویش یا دست کم اصطلاحات گفتاری، به بیان سرگذشت فردی می‌پردازد که درعین مباهات و فخر به زندگی روستایی خود، تجربه زندگی درشهر را ازسر گذرانده و سرانجام، تنها چیزی که دستگیرش می‌شود، احساس غمناک تنهایی است.
    پاوزه سپس در کوران زندگی، با انتشار دفترهای چندی چون اشعار نه گانه لاترالامورته، (سال سرایش ۱۹۴۵، سال انتشار۱۹۴۷)، و ورالامورته..(سال سرایش۱۹۵۰،نشر۱۹۵۱) دیگر بار به سبک شعر اعترافی بازمی‌گردد.

    نخستین داستان‌های کوتاه
    نخستین داستان کوتاه چاپ شده از پاوزه، تحت عنوان پائسی توئی (۱۹۴۱)، به همراه نشر رمانی از الیو ویتورینی موسوم به گفتگو درسیسیل (۱۹۴۱) نشانگر نقطه آغازی برای نئورئالیسم درایتالیا است. عنان گسیختگی آگاهانه از هنجارهای موجود درهمه زمینه‌ها،
    -درزبان، سبک ومضمون- همچنین ماهیت تقریبا اسنادی اثر، روی هم رفته سرمشقی برای جنبش نئورئالیسم در کل، ارائه می‌کند. داستان مذکور بر اساس تباین موجود میان زندگی روستایی و شهری است، وهرچند که سبک و سیاق زندگی روستایی در آن به هیچ‌وجه به عنوان کمال مطلوب (ایده آل) ترسیم نشده، لیکن بی‌پیرایگی، سادگی و پلشتی این نوع از زندگی در کنار قصه وسوسه زنای با محارم درکتاب متبلور شده است. افزون بر این درلایه‌های زیرین اثر، نوعی حس غربت (نوستالژی) برای زندگی بدوی و پیرنگی ازحسرت اساطیری برای رجعت به اصل خویشتن و به سرچشمه حیات، جریان دارد که مبنای تمام نوشته های پاوزه محسوب می‌شود.
    اثر اسپیاجیا (۱۹۴۲) تجلی مضمونی است که پاوزه ازمفهوم بازگشت ابدی منظور می‌کند. آرزویی جاودانه که با این‌که به یاس مبدل می‌شود، پیوسته خواستنی است.
    داستان مذکور، قصه پرواز و گریز زوج قهرمان داستان است که درتالشی بی‌ثمر برای بازگشت به بهشت گمشده جوانی خود، تقلا می‌ورزند.
    داستان ایل کارکر بنا به تعبیر نویسنده‌اش قصه‌ای است پیرامون موطن وعشق، قصه تبعید او، تجربه تنهایی و عزلت. گرچه پرداخت پررنگ‌تر مسایل سیاسی و درگیرشدن با سیاست، روح اسطوره‌ای این دو اثر را تحت شعاع خود برده، با این وجود جستجوی نهایی اسطوره درخاتمه نشان از گریز وسرباز زدن انسان از حضور و مسئولیت تاریخی خود دارد. این است که قهرمان تنهای داستان دوم که از منظر خود زندگی‌نامه نگاری، با نویسنده اثر قرابت دارد، دست آخر با پرواز نهایی خود به جانب اساطیر، یعنی تپه‌های زاد بوم خویش، شانه ازبار مسئولیت می‌رهاند.

    آثار بعدی
    دستمایه نگارش سه اثر داستانی منتشره به سال ۱۹۴۹با عناوینال" لابلا استاته"، "ایل دیاولو سوله کولینه " و "ترا دونه سوله" مواجهه آدمی با پدیده شهر نشینی است. همان اندازه که شهر ممکن است درنگاه نخست، جذاب جلوه کند، به همان میزان می‌تواند به سرگشتگی و انزوای تمام عیار آدمی بیانجامد، واین حقیقتی است که عدم امکان بازگشت به بهشت ازدست رفته را گوشزد می‌کند. این سرگشتگی، تجربه قهرمانان زن داستان‌های ترا دونه سوله و لابللا استاته، است. همچنین سرگذشتی است که زوج داستان سمبولیک ایل دیا ولو.. بدان دچار می‌شوند. رمان ماه و آتش‌ها مظهر تمام نمای سمبولیسم از نوع پاوزه‌ای واسطوره پردازی درونمایه‌ای از ایده بازگشت ابدی است؛ بازگشتی به تپه‌های سن استفانو، تپه‌های روزهای کودکی؛ که قهرمان داستان با نام نمادین آنجویال، اقدام به عملی ساختن آن می‌کند، صرفا به این دلیل که دوباره در جستجوی خویشتن واقعی خود، آن‌جا را ترک گوید.
    مجموعه فریاد آگوستا (۱۹۴۶) دفتری است حاوی اشعار منثور و یادداشت‌های نظری پیرامون مباحث اسطوره و دوره خردسالی. و گفتگویی با لوکو(۱۹۴۷) در قالب گفتگویی میان انسان وساکنین المپ(جاودانگان)، متضمن ره آورد تفحصات و اندیشه ورزی‌های نویسنده حول وحوش مفاهیمی چون اسطوره در راستای حکمت ویکونی و آراء یونگ است. و اثری موسوم به لا لتراچرا آمریکانا(۱۹۵۱) مشتمل برنقدهایی است که توسط پاوزه برآثار ادبی آمریکایی که شمار قابل توجهی ازآنها را خود وی ترجمه کرده، نگاشته شده است.
    "ایل مستیره دو ویوره" که عنوان دفتر خاطرات اوست، درحد فاصل بین سال‌های ۱۹۳۵ تا۱۹۵۰ پدید آمده و پس ازمرگ مولف یعنی به سال ۱۹۵۲ انتشار یافته است. این اثر در زمره یکی از ارزشمندترین اسناد به جای مانده ازآن دوران قلمداد می‌شود.
    صرف نظر از صراحت انکارناپذیر ونیز درون‌نگری بیش از حد متعارف آن، اثرمذکور آئینه روشنی است از جلوه‌های شخصیتی و نیز نظریه ادبی پدید آورنده آن. همچنین انعکاس تعمقی است موشکافانه در باب فرهنگی که او خود بارزترین نمود آن بود.

    منابعی برای پژوهش
    اکثر آثار پژوهشی موجود درخصوص پاوزه، به زبان ایتالیایی است؛ بااین وجود دو مورد از تحقیقات خوبی که به انگلیسی موجود است عبارتند از"لبخند خدایان" اثر جیان پائولو بیاسین ای، که به بررسی آثار پاوزه می‌پردازد ونیز کاری که دونالد دبلیوهاینی تحت عنوان "سه داستان نویس ایتالیایی- موراویا، پاوزه و ویتورینی" (1968) ارایه کرده است. برای اطلاع از پیش زمینه تاریخی توصیه می‌شود که به اثر سرجیو پاسیفیسی تحت عنوان "سیری در ادب معاصر ایتالیا: از فوتوریسم تا نئورئالیسم" (1962) رجوع شود.

    نقل قول‌ها
    غالب سخنان نغری که از دست‌نوشته‌های پاوزه استخراج شده، مربوط به دفتر خاطرات وی (۱۹۵۵-۱۹۵۰) است. دفتر خاطرات او اساسا اثری است بدبینانه که بعد ازمرگش با عنوان "ایل
    ستیره دی ویوره " انتشار یافته است.
    – ما روزها را به خاطر نمی‌سپاریم، این لحظه‌ها هستند که در یادها می‌مانند.
    – دین متضمن این باور است که هرآن‌چه برایمان روی می‌دهد از ارزش خارق‌العاده‌ای برخوردار است، این است که هرگز از صفحه گیتی محو نمی‌‌شود.
    – دلدادگان حقیقی همواره شوربختند، چرا که عشق برایشان منزلتی بس گرانبار دارد وبه همین خاطر است که از معشوق همان طبع گرانبار را می‌طلبند که خود درقبال او دارند؛ و اگر این حاصل نشد، احساس خیانت می‌کنند
    – هرآن‌چه را که آرزو می‌کنیم، زمانی به چنگ می‌آید که دیگر نمی‌خواهیم.
    – سفر اوج بی‌رحمی است، وامی داردمان تا به بیگانگان اعتماد کنیم و خود را از آسایش خانه ودیدار دوستانمان که با آنان انس گرفته‌ایم، محروم سازیم؛ پیوسته درتشویش هستید، مالک هیچ نیستید الا چیزهای ضروری- هوا، خواب، رویاها، خورشید، آسمان- یعنی تمام آن چیزهایی که رو به سوی ابدیت دارند یا آن‌چه تصورماست ازآنها.
    – هیچ‌کس درجهان عاری از بهانه‌ای مناسب برای خودکشی نیست.
    – تنها شادی جهان، آغاز کردن است.
    – قدرت اراده، تنها درگرو انعطاف پذیری طبع آدمی ست. کس را یارای آن نیست که ذره‌ای بدان بیافزاید.
    – تنفر همواره سدی است میان روح ما و جسم دیگران.
    – این‌گونه نیست که بگوییم کودک در دنیای خیالی زندگی می‌کند، برعکس این کودک درون ماست که جان به در برده و در لحظات ناب تجدید خاطرات، زندگی می‌آغازد و وا می‌داردمان تا به غلط باور کنیم که ما در ایام کودکی در عالم خیال سیر می‌کردیم.
    – هیچکس خود را فدای عشق زنی نمی‌کند، لیکن فدا شدن بدان جهت است که عشق- ازهرنوع که باشد- در عریانی، در تیره‌روزی، در شکنندگی و در نیست بودن ماست که خود را به ما عرضه می‌کند.
    – زندگی به مثابه اندوختن مبلغی عظیم است که اگر در دو رقم اول، اشتباهی رخ دهد هرگز مراد حاصل نمی‌شود. واین به معنای درگیر ساختن خود است در سلسله‌ای درهم تنیده از موقعیت‌ها.
    – ادبیات سپری است دربرابر تهاجم زندگی، و خطاب به زندگی چنین می‌گوید: نمی‌توانی فریبم دهی، با حیلت‌های تو آشنا هستم. آنها را پیش بینی کرده و ازاین‌که واکنش‌هایت را به نظاره می‌نشینم، لذت می‌برم. با سرگرم ساختن تو به موانع و منازل زیرکانه‌ای که جریان عادی تو را متوقف می‌کند، راز تو را می‌دزدم.

    فهرست کتاب:
    درباره نویسنده / ۵
    تبعیدگاه / ۱۶
    ماه عسل / ۳۰
    صنم / ۴۵

     

  • معماری علم در ایران توسط: ۵۸,۰۰۰ ریال

    کتاب این موضوع را دنبال میکند که در مواجهه با دنیای مدرن باید توجه داشته باشیم که علم به‌معنای نوین آن با مفهوم علم آنگونه که ما در ایران، و بقیه کشورهای اسلامی استنباط می‌کنیم تفاوت‌های اساسی دارد. مفهوم علم برای ما با تاریخ تحولات تاریخی، به‌ویژه تحول مفهوم مدرسه بعد از تأسیس نظامیه‌ها، به‌گونه‌ای عجین شده است که تفکیک آن از مفهوم علوم دینی و روش‌های آن به‌سختی امکان‌پذیر است. این خلط مفهومی، یا عدم درک مفهوم نوین علم، و نیز شرایط تاریخی کشورهای اسلامی، موجب بروز حرکت‌هایی به‌دفاع از مفهوم جدیدی از علم دینی شده است. با تفکیک دو مفهوم علم دینی انحصاری و علم دینی تخصیصی می‌توان مرز این مفهوم‌بندی جدید را روشن کرد. مفهوم علم دینی تخصیصی مغایرتی با مفهوم علم نوین ندارد، اما مفهوم علم دینی انحصاری نقیض مفهوم علم نوین است و باید به این تناقض توجه کرد.
    نویسنده میگوید ساختمان یا ساختار علمی ایران نه تنها رفعتی ندارد که، تلی بی‌شکل است. هنوز فاصله ما از ساختمانی رفیع برای علم ایران آن چنان زیاد است که وحشت و گاهی افسردگی می‌آفریند. گام‌های کنونی ما، به خصوص آگاهی از گام‌ها و نیز آگاهی برای برداشتن گام‌هایی دیگر بسیار تعیین کننده است. راست کردن خشت کج ساده نخواهد بود، پس خوب است هر چه بیشتر به گام‌های کنونی خودمان در جهت توسعه علمی توجه کنیم.
    در بخشهایی از کتاب آمده است:
    هیچکدام از کشورهای اسلامی، پس از حدود ۲۰۰ سال آشنایی با غرب، هنوز نتوانسته است از سد عقب‌ماندگی عبور کند و به‌عنوان کشوری پیشرفته به‌جمع پرچمداران توسعۀ اقتصادی، علمی، و فنی بپیوندد. این اندیشه که عاملی ویژه در اسلام و فرهنگ کشورهای اسلامی باید باعث این رکود و درجازدگی کشورهای اسلامی شده باشد هیچگاه از ذهن‌ها زدوده نشده است. هنگامی‌که انگلیس کوشید مدرسه و آموزش به‌سبک نوین را در هند به‌راه اندازد جامعۀ هندوها آن را به‌راحتی و به‌سرعت پذیرفت اما جامعه مسلمانان به‌شدت مخالفت کرد. حدود ۸۰۰۰ روحانی با امضای طوماری مخالفت خود را رسماً ابراز کردند.
    باتوجه به چهار دوره تاریخی پس از خردگرایی قرن‌های اولیۀ هجری، یعنی دوره‌های نادیده‌انگاری، بهت، خودیافت، و آگاهی می‌خواهم توضیح دهم چرا مفهوم غالب علم در جوامع اسلامی هنوز مفهوم علم عجین‌شده با مفهوم دین است و همین مفهوم سنتی باعث مقاومت درمقابل تغییرات و تحولات می‌شود.

    مفهوم غالب علم در جوامع اسلامی
    در جوامع اسلامی، از جمله ایران، علم در یکی از چهار مفهوم زیر درک می‌شود:
    علوم دینی سنتی که درحوزه‌ها تدریس می‌شود؛ علوم طبیعی سنتی که به‌هنگام تأسیس دارالفنون هنوز زنده بود و هم‌اکنون مردم ما کمابیش ویژگی‌ها‌ی آن را، که با فرهنگ‌مان عجین شده است، همان ویژگی‌های علوم جدید تصور می‌کنند؛ علم یا دانش، به‌معنای مجموعه‌ای از دانسته‌های روز دنیا که با تأسیس دانشگاه تهران بخشی از آن به ایران منتقل شد. در این مفهوم، نقل یک برش تاریخی از فرآیند علم عین علم تلقی می‌شود. هم‌اکنون نیز این مفهوم در ایران کمابیش رایج .ست؛
    علم در مفهوم مدرن آن که یک فرآیند است و نتیجۀ آن دانش یا معرفت علمی است. مشارکت در این فرآیند امری است بسیار پیچیده که آشنایی ما ایرانیان با آن بسیار کوتاه است و عمدتاً بعد از جنگ تحمیلی شروع شده است. بنابراین مردم ما با این مفهوم هنوز بسیار بیگانه هستند و دانشگاه‌ها و پژوهشگاه‌های ما نیز هنوز برمبنای این مفهوم اداره نمی‌شوند.
    رایج‌ترین مفهوم علم، ترکیبی است از مفهوم ۱ به‌انضمام بعضی داده‌های دانش قدیم یا جدید. هنوز لفظ عالِم در ذهن فارسی‌زبانان نه یک دانشگر یا دانشمند علوم طبیعی، بلکه یک متخصص علوم دین را تداعی می‌کند. به‌هنگام وصف کسی که اهل علم است از الفاظی نظیر درس‌خوانده و اهل کتاب استفاده می‌کنیم. کسی که در راه علم گام برمی‌دارد "درس می‌خواند". نفس فعل خواندن نشان می‌دهد ما علم را موجودی مکتوب در کتاب‌ها می‌دانیم که باید "خوانده شود" یا "حفظ شود". بی‌جهت نیست که نظام آموزش و پرورش ما، حتی آموزش دانشگاهی ما، بر خواندن و حفظ‌ کردن پایه‌گذاری شده است. در این میان اثری از مفاهیمی مانند خلاقیت، تولید، ابداع، و ابتکار نیست. این مفهوم رایج بسیار ریشه دارد و برمی‌گردد به سنت نظامیه‌ها و مدارس علمیه قدیم. این مدارس نقش دانشگاه‌ها را تا دوران جدید در جوامع اسلامی بازی می‌کردند. گرچه در قرن ششم و هفتم هجری آموزش علوم طبیعی و ریاضی به‌صورت جزئی از برنامه مدارس دینی درآمد و نهادینه شد، و از تیول دربار یا حامیان مالدار درآمد، همین امر بنابه شرایط تاریخی منجر به رکود این علوم و ادغام مفهوم علم در علم دین شد. در دوران خردگریزی و نادیده‌انگاری مفهوم علم نافع درمقابل علمِ ضار حاکم شد. تعریف علم نافع را نباید با مفهوم نوین علم نوع ۲یکی گرفت. علم نافع در سنت ما دانشی بود که مورد نیاز بی‌واسطه علم دین بود مانند قدری ریاضیات و نجوم، و این با مباحث سه دهه اخیر در ماهیت علم و دانشگاه بسیار متفاوت است.
    تأسیس نظامیه‌ها روشنگری و خردگرایی اسلامی را به‌تعطیلی کشاند. شاخص این دوران، چه به‌لحاظ حجیت علمی و چه به‌لحاظ تأثیرگذاری مستقیم در نظامیه‌ها، غزالی است.
    غزالی را باید مؤسس علم دین، که تا به امروز در مفهوم علم در تمام جوامع اسلامی تعیین‌کننده بوده است، دانست. علم و آموزش آن پس از غزالی به آموزش علم دین، که عمدتاً آموزش مکتوبات است، منحصر شد. بی‌جهت نیست ما هنوز عالم را، نه دانشگر و دانشمند علوم طبیعی یا علوم انسانی، بلکه متخصص علم دین یا روحانی می‌دانیم. این مفهوم علم هم آموزش علوم طبیعی و رشد آن را در جوامع اسلامی مختل کرد و هم پذیرش علیت را، که مبنای هر تلاشی برای خلاقیت علمی است، مخدوش کرد.
    علاوه‌بر این، درهم‌تافتگی علم با علم دین، مانع ناسوت‌گرایی علم و تقدس‌زدایی از آن شد. علم، چون کمابیش همان علم دین بود که با دین یکی انگاشته می‌شد، مقدس شد. طبیعی است که امر قدسی نقدپذیر نیست. پس طبیعی بود که جامعه ما، و همه جوامع اسلامی، علوم ناسوتی جدید را نپذیرند و به‌تبع آن با مدرنیت مقابله کنند.

    درجازدگی و تحول در جوامع اسلامی
    یکی از دلایل درجازدگی جوامع اسلامی، پس از حدود ۲۰۰ سال آشنایی با غرب و تحولات صنعتی دنیا، همین عجین‌شدن علم با دین است. دین، بنابه تعریف، کمتر دستخوش تحول می‌شود و تحول‌گریز است. درصورتی‌که علم نوین بر تحول، به‌زبان نیوتونی بر دینامیک، مبتنی است. دین به خلاقیت وابسته نیست و به آن نیاز ندارد، اما علم نوین عین خلاقیت است. خلاقیت در علم نوین تحولات اجتماعی به‌همراه دارد که روی رفتار دینی تأثیر می‌گذارد، بدون آنکه بخواهد آن را نفی کند. تأثیر علم بر دین از نوع آفرینش ارزش‌های ثانویه یا طرد آنهاست.
    جوامع اسلامی، چون مفهوم منسوخ علم عجین‌شده در علم دین در آنها رایج است، از پذیرش دانش، دانسته‌ها، و داده‌های علم نوین پرهیز ندارد، زیرا که پذیرش داده‌ها به‌معنی پذیرش علم و آزاداندیشی و خلاقیتِ لازمه آن نیست و تعارضی با علمِ دین ندارد. به‌همین دلیل در جوامع اسلامی کمتر با نجوم و زیست‌شناسی نوین آن‌گونه مخالفت شده است که ما در جوامع غربی، به‌خصوص در ایالات متحده، شاهد آن هستیم.
    مفهوم تحول و دینامیک، درک و فرمول‌بندی آن، با نیوتون شروع می‌شود. مفهوم زمان در علم و "مهار کردن" آن در معادلات دینامیک به درک جدیدی از تحول در اجتماع نوین منجر شده است که جوامع اسلامی فاقد آن است. مصداق‌های فراوانی از این عدم درک مفهوم زمان و تقطیع زمان، در رفتار ما مسلمانان مشاهده می‌شود که نظیر مفهوم زمان در جوامع کشاورزی و پیش‌صنعتی است. به‌خصوص در امر مدیریت این مصداق‌ها فراوانند. واقع‌انگاری خیال و یکی انگاشتن قوه و فعل، که به‌شدّت در جوامع اسلامی رایج است، ناشی از همین عدم درک زمان و تحول در علم نوین و جوامع نوین مبتنی بر این علم است. این عدم درک زمان تناظر واضحی دارد با مفهوم علمِ یکی‌شده با الهیئت.
    در اروپا از یکطرف مفهوم علم نیوتونی و از طرف دیگر مفهوم قدرت مطلق بِیکنی همسو شدند و تحولات قرن هجدهم به بعد اروپا را به‌وجود آوردند. هم‌زمان در ایران، و دیگر کشورهای اسلامی، علم به‌معنی الهیئت بدون تحول و نیز علم سیاست از نوع روزبهان خنجی اصفهانی دست به دست یکدیگر دادند و باتوجه به سبک حکومت اقوام ترک و مغول، مانع رشد هرگونه تفکری شدند که می‌توانست منجر به تحول بشود. این تفکر سیاسی همراه با مفهوم منسوخِ علم زمینه‌سازِ رکود در جوامع اسلامی شد که این روند هنوز خاتمه نیافته است.

    مصداق‌های تمایز میان مفهوم نوین علم و مفهوم سنتی علم
    پیچیدگی‌های تحول علمی در سیصد سال اخیر از یک طرف، رشد علم در پنج قرن اول بعد از هجرت و جاافتادگی مفهوم علم در تمدن اسلامی از طرف دیگر، تطبیق دو مفهوم علم نوین و سنتی، و به‌تبع آن درک دنیای مدرن را در جوامع اسلامی بسیار مشکل و کند کرده است. به‌همین دلیل پذیرش مصداق‌های تمایز این دو مفهوم با موانع پیچیدۀ روانشناسی اجتماعی در جهان اسلام مواجه می‌شود. اما برای توسعه کشورهای اسلامی، خروج از عقب‌ماندگی تاریخی، پیوستن به غافله جهانی، و بازیگر شدن در این دنیای پیچیده گریزی نیست مگر مطرح کردن این مصداق‌ها، تأمل در مورد آنها، و عبور از سد روانی موجود. در این بخش به بعضی از این مصداق‌ها می‌پردازم.

    ارتباط مفهوم علم سنتی با علم دین و علم دینی
    پیشتر علم سنتی را تعریف کردم. در مفهوم علم دین هم ابهام کمتری وجود دارد؛ گرچه علم دین به‌مرور در چند قرن اول بعد از هجرت به‌وجود آمد و تاکنون در درون خود تحولاتی را پشت‌سر گذاشته است، اما هنوز می‌توان در سطح مورد بحث ما از آن به‌عنوان نوعی علم یاد کرد که به‌نسبت خوش‌تعریف است. توجه کنید که اگر تاکنون از مفهوم علم سنتی صحبت کردم منظور من علم دین نبود، بلکه عجین شدن این دو در یک فرآیند تاریخی و به‌صورتی منحصر به‌فرد بوده است که ناشی از برداشتی انحصاری از علم در بعضی از دوره‌های تاریخ ما در گستره جهان اسلام است.
    لفظ دیگری، که تاریخ کوتاهی دارد و باید آن را ناشی از تحولات تاریخی کشورهای اسلامی در چند دهه اخیر دانست، لفظ علم دینی است. گرچه تعریف یکتا و پذیرفته‌شده‌ای از مفهوم علم دینی در نوشتارهای مرتبط وجود ندارد، همگی این تعریف‌ها فصل مشترکی دارند: علم مبتنی بر الهیئت، که در بحث ما منظور الهیئت اسلامی است. علم سنتی مظاهری داشته است که می‌توان آن را از جمله مخاطرات علم دینی دانست، گرچه این مخاطرات الزامآور نیست. چون تاکنون علم دینی نداشته‌ایم توجه به این مخاطرات برای آینده اهمیت دارد. توجه داشته باشیم که علم در چند قرن اول هجری، که رونق بی‌نظیری در جوامع اسلامی یافت، مصداق علم دینی نیست. شکی نیست که پویائی این علم به‌دلیل اسلام و رشد آن در جوامع مختلف در قرن‌های اول هجری بود؛ شکی هم نیست که این علم، علم دوران طلائی اسلام، علم دینی، به‌تعریفی که در بالا ذکر کردم، نبوده است؛ شکی هم نیست که دانشمندان آن دوران توجه به الهیئت داشته‌اند، اما علم آنها مبتنی‌بر الهیئت نبوده است. رویدادهای بعد از تأسیس نظامیه‌ها همگی حکایت از غیردینی بودن علم آنها دارد. بنابراین مفهوم و واژه علم دینی را باید مفهوم و ترکیبی نوین دانست که شناخت و بحث درخصوص آن مفید است و منجربه شناخت بهتر مفهوم نوین علم می‌شود.

    علم و هدف آن
    واژه‌های علم نافع و علم ضار در فرهنگ ما، و مفهوم علم نافع در کاربرد نوین آن، همگی حکایت از آن دارد که بعضی‌ها برای علم هدف قائل‌اند. عده‌ای هم هدف از علم را شناختِ حقیقت می‌دانند، یا فهم و تفسیر امور یا طبیعت. علم دینی هم هدف از علم را تقرب به پروردگار می‌داند. اما واقعیت این است که علم نوین، به‌عنوان یک حرفه، هدف ندارد؛ همان‌گونه که در مورد هر حرفه‌ای دیگر چنین است. البته هرکس شاغل در یک حرفه ممکن است یک یا چند هدف داشته باشد، اما این اهداف را نمی‌توان هدف آن حرفه تلقی کرد. تاجر ممکن است هدفش این باشد که به امور بازرگانی خودش رونق بیشتری ببخشد، همان‌گونه که اهل علم نوین، دانشگران، هم می‌کوشند پیشرفت کنند و اعتبار بیشتری کسب کنند. این‌گونه اهداف کاملاً فردی است و منطبق است بر نیاز انسان به افزایش منافع خودش. اتحادیه‌های اصناف ممکن است اهدافی را اعلام کنند، اما این هدف‌ها، هدف آن حرفه نیستند. مثلاً توجه به منافع کارگران، یا کاهش مالیات تجار، یا پیگیری قوانینی برای رشد بازرگانی خصوصی می‌تواند از اهداف اتحادیه‌ها باشد. همان‌گونه که انجمن‌های علمی هم اهداف مشابهی دارند، اما علم به‌خودی خود، به‌عنوان یک حرفه برای هر دانشگر، یا به‌عنوان یک فعالیت اجتماعی، هدف ندارد. در میان انسان‌ها کسانی هستند که به‌دلایل گوناگون به‌سمت فعالیت علمی کشانده می‌شوند، ازجمله انگیزه دانشمند شدن در بعضی جوانان، شبیه به انگیزۀ فوتبالیست شدن بعضی جوانان در نتیجۀ دیدن مسابقات فوتبال و تشویق مردم است؛ این انگیزه‌های فردی را گاهی ما انگیزه و هدف علم تلقی می‌کنیم. این تلقی شبیه به این است که هدف از تجارت را افزایش سرمایه بدانیم. اما توجه داشته باشیم که هدف تاجر با هدف تجارت متفاوت است.
    انسان‌ها به‌طور طبیعی، به‌دنبال علائق خود، حرفه‌ای را انتخاب می‌کنند. یکی از این حرفه‌های نوین دانشگری یا علم نوین است. بسیاری از دانشگران جوان، اگر نه همه، در درجۀ اول به‌دنبال امنیت شغلی هستند و سپس شاید به‌دنبال کشف حقایق. پیچیدگی حرفۀ نوین دانشگری به‌گونه‌ای است که سئوال از هدف آن بی‌مورد است و این سئوال تناسبی با این پدیده پیچیده اجتماعی ندارد.

  • مقصود انسان توسط: ۱۸۰,۰۰۰ ریال

    هنگامی که مقصود انسان در ابتدای سال ۱۸۰۰ منتشر شد با استقبال گسترده‌ای روبرو شد و بیش از هر کتاب دیگری از فیشته در مطبوعات مورد توجه واقع شد، و هنوز که هنوز است پرخواننده‌ترین کتاب او است، کتابی که بیش از هر نوشته‌ی دیگری از او به زبان‌های گوناگون ترجمه شده است. امید فیشته این بود که حال که به دنبال اتهام به الحاد (۱۷۹۸ ـ ۱۷۹۹) از کرسی استادیش در دانشگاه یِنا مجبور به استعفاء شده است اندیشه‌هایش را طی کتابی به زبان ساده و عاری از اصطلاحات فنّی فلسفه به فهم عموم عرضه کند‌. کتاب مقصود انسان میوه‌ی چنین اراده ای است.

     

     

     

     

     

     

     

     

     

    فهرست

     

    به جای مقدمه‌ی مترجم

    فیشته و مقصودش

    پیشگفتار

    باب یکم/  شک

    باب دوم/ معرفت

    باب سوم/ ایمان

  • ملودرام: گونه، سبک، نظام احساسی توسط: ۱۸۰,۰۰۰ ریال

    تعاریف و مشخصات ملودرام به عنوان یک ژانر خاص هنری و سینمایی بارها در دید اهل نظر تغییر کرده و اصلاح شده ‌ا‌ست. در این سال‌های دراز، نظریه‌پردازان نه فقط درگیر تعریف جامع ملودرام که بیشتر سرگرم بازیابی و بازنگری همان تعریف‌های قدیم خود بوده‌اند. اما دغدغه همیشگی این بوده که به چنین سوال‌هایی پاسخ‌های روشن داده شود: اصولا معنای دقیق واژه ملودرام چیست؟ چه حیطه‌ای را دربر می‌گیرد؟ کلیات مفهومی آن چیست؟ و سرآخر اینکه کدام فیلم‌ها را با چه ویژگی‌ها‌یی می‌توان ملودرام دانست؟این کتاب به این پرسش‌ها می‌پردازد، به این که چگونه عبارت ملودرام در طول سال‌های متمادی در ذهن و دیدگان نظریه‌پردازان نوبه‌نو شده و معناهای متفاوتی یافته است.

     

     

     

     

     

    فهرست

     

    ژانر (گونه)/ ۹

    سبک / ۶۹

    نظام احساسی / ۱۳۳

    حرف آخر / ۱۸۷

    یادداشت‌هایی درباره کمپ، سوزان سانتاگ / ۱۹۱

    یادداشت‌ها / ۲۲۶

    کتابنامه / ۲۲۹

    فیلم‌ها / ۲۳۲

  • میراث شفاهی شرق خراسان : گزیده ی گنجینه ی شفاهی تایباد توسط: ۹۰,۰۰۰ ریال

    فرهنگ شفاهی هر قوم برساخته‌ی ذهن جمعی آن ملت است؛ به گونه‌ای که هر کس می‌تواند سهمی در آن داشته باشد و خشتی در بنای بلند آن بنشاند. جشن‌ها و پُرسه‌ها، ادبیات و باورها، آیین‌ها و اساطیر شبکه‌ی انسان‌شناسی آن قوم را تشکیل می‌دهند و این شبکه‌ی پیچیده همان است که فرهنگ نامیده می‌شود. اگر بپذیریم که رشد فرهنگ با انتقال سینه به سینه‌ی آن در زمان و مکان صورت می‌گیرد، پس این ادعا پذیرفتنی خواهد بود که این‌ روزها خرده‌فرهنگ‌ها تا حدودی دستخوش اختلال و سردرگمی شده‌اند. این کتاب تلاشی در راستای جبران این خسران و جمعآوری و نظم‌بخش به پاره‌های شفاهی تایباد در قالب هوسنه‌ها، لالایی‌ها، رباعی‌ها، قسم‌آیه‌ها و …

  • میکل آنجلو آنتونیونی (سینماگران بزرگ ۱۰) توسط: ۲۵۰,۰۰۰ ریال

    آنچه از کارهای آنتونیونی در یاد می‌ماند ارتباط‌‌ناپذیری است. تنوع‌طلبی و مشکلات زندگی زناشویی، امیال جسمانی و تنهایی روح …دکورهای او مجتمع‌‌های بزرگ آپارتمانی در حاشیه‌ی شهرها و مناظر صنعتی‌اند. شخصیت‌های او در همین نزدیکی‌اند و بسیار ملموس: مونیکا ویتی در ماجرا و صحرای سرخ، گان مورو و مارچلو ماسترویانی در شب، آلن دلون در کسوف و جک نیکلسون در حرفه: خبرنگار. سوژه‌ی حقیقی این کارگردان پیشرو، انسان مدرن، دلهره‌ی وجودی او و ناتوانی‌اش در برقراری روابط پایدار با دیگران است. به عبارت دیگر، سینمای آنتونیونی هم‌اکنون با ما سخن می‌گوید.

    فهرست

    مقدمه

    مسیر : از مردم پو تا فریاد

    امیال جسمانی و انزوای روحانی : از ماجرا تا صحرای سرخ

    ظاهر ها: از آگراندیسمان تا آن سوی ابر ها

    زندگی نامه

    فیلم شناسی

  • نشانگر همه‌ی چیزها توسط: ۱۳۰,۰۰۰ ریال

    جورجو آگامبن، فیلسوف معاصر ایتالیایی، در معرفی کتاب حاضر می‌نویسد: "سه مقاله‌ای که در اینجا منتشر می‌شوند مشاهدات مرا درباره‌ی سه پرسش مشخص راجع به روش در برمی‌گیرند: مفهوم پارادایم، تئوری نشانگرها و نسبت بین تاریخ و دیرینه شناسی".

     

     

    فهرست

     

    یادداشت مترجم
    پیشگفتار
    پارادایم چیست؟
    تئوری نشانگرها
    دیرینه شناسی فلسفی